Giriş

İslâm dini, evlenme ve aile kurmayı kınanmış ve yerilmiş bir şey olarak değil, bilakis kutsal bir iş olarak görür. Birçok ayet ve hadis, ailenin kutsallık ve temizlik temeli üzerine kurulduğunu göstermektedir.

Allah Resulü (s.a.a), "Allah katında evlilikle abat olan bir evden daha sevimli bir şey yoktur." buyurmuştur.^[1]

Yine buyurmuştur: "Benim fıtratımı seven, benim sünnetime uymalıdır. Evlenmek de benim sünnetimdendir."^[2]

İslâm açısından evlenmeyi terk etmek, bir üstünlük sebebi değildir. Zira eğer evlenmemek bir fazilet sayılsaydı, İmam Cafer Sadık'ın (a.s) da buyurduğu gibi, Peygamber'in (s.a.a) kızı Hz. Fatıma (s.a) bunu yapmaya herkesten evlâydı.^[3]

Evlenme ve Değerler

İslâm açısından evlenmek, birçok değer ve kazanımı beraberinde getirmektedir ki onların hepsini burada incelememiz mümkün değildir. Aşağıda onların bir kısmına kısaca değiniyoruz:

1- Eşlerin Değer Kazanması

Kadın veya erkek için inandığımız tüm değer ve itibara rağmen hiçbirinin tek başına tam ve kâmil olmadığını düşünüyoruz. Esasen canlı varlıklar çift olarak yaratılmışlardır. İnsan da bu kuralın dışında değildir. Kadın ve erkek evlenmekle fert olma haletinden çıkıp bir tür kemal olan çift olma hedefine ulaşıyorlar. Bu da başlı başına kadın ve erkeğin değer kazanmasına sebep oluyor. İslâm, bir grubun din adına evlenmeyi kötüleyip küçümsediği ve evlenmemeyi kutsal saydığı bir dönemde bunun bir değer olduğunu gündeme getirdi.

İslâm'a göre evlenmek, tekmil (olgunlaştırma) ve tekâmül (olgunlaşma) etkenidir. Kadın ve erkek evlenme sayesinde kendi gerçek bağımsızlıkları ve makamlarına ulaşır, kendileriyle ilgili olarak daha iyi bir duygu içerisinde olurlar. Rüşt ve kemale erdiklerini ve daha önce bilmedikleri birtakım hakikatleri öğrenirler.

2- Birliğe Ulaşılması

Evlenme sayesinde kadın ve erkek, benzeri başka bir yerde görülmeyen bir birliğe ulaşırlar. Eşler, iki bedendeki bir ruh gibi olurlar. Birbirinin sırlarının mahremi, birbirinin huzur ve sükûnet kaynağı olurlar.

Evet, evlenme sayesinde ruh ve can birliği oluşur; kadın ve erkek öyle bir sefa ve samimiyete ulaşırlar ki bütün güç ve imkânlarını birbirinin hayrı ve saadeti yolunda harcarlar. Gerektiği zaman kendini kocası veya karısına feda eden nice eşler görülmüştür. Ayrıca, evlenme sayesinde meydana gelen sefa ve samimiyet, ebedî mutluluğa ulaşmak için gerekli olan huzur ortamını da sağlar.

3- Hayatın Değer Kazanması

Evlenmek, hayatın anlam ve değer kazanmasına sebep olur. Bekâr gençlerde evlenememe yüzünden ortaya çıkan ve evlenme sayesinde ortadan kalkan karamsarlıklar, taşkınlıklar ve şiddete başvurmalar hiç de azımsanacak gibi değildir.

Elbise türü, ev konforu ve yemek çeşidi gibi konularda farklı zevkleri olan ve anlaşamayacaklarını düşünen kadın ve erkek, evlendikten sonra bu gibi konuları o kadar önemsiz görürler ki aç olarak yatağa girmeyi dahi umursamazlar. Fakirlik korkusu onları ürkütmez. Esasen gündemleri ve tartışmaya değer meseleleri değişir. Artık bekâr iken önemsedikleri birçok şeyi önemsemezler. Endişelerinin birçoğunun boşuna olduğunu anlarlar. Hayata daha olumlu bakar, hayatla ilgili daha iyi duygular taşırlar.

4- İbadetlerin Değer Kazanması

Evlenmek, ibadetlerin değerini yükseltir. İslâm açısından bekâr insanla evli insanın ibadeti eşit değere sahip değildir. Resulullah (s.a.a), "Evli kişinin kıldığı iki rekât namaz, bekâr kişinin kıldığı yetmiş rekâttan daha üstündür." buyurmuştur. Yine buyurmuştur: "Evli insanın kıldığı iki rekât namaz, bekâr insanın cinsel isteğini bastırıp geceleri ibadete durması ve gündüzleri oruç tutmasından daha üstündür."^[4]

Esasen İslâm'a göre makam, güzellik ve para için değil, Allah rızası için yapılan evlenmenin kendisi bir nevi ibadettir. Hatta helâl yolla cinsel ilişkiye girmenin de sevabı vardır. Resulullah (s.a.a), bunu haram yolla cinsel ilişkiye girmenin cezası ve azabı olmasına bağlamıştır. Haramının cezası olan bir şeyin helâlinin ödülü olur.

Mutluluklar

Evlenmek mutluluk, hayır ve huzur kaynağıdır. Evlenme imkânına sahip olup da evlenen kimse, aslında kendi yüzüne büyük bir mutluluğun kapısını açmıştır. Bu mutluluk, insan hayatının çeşitli yönlerini kapsayan geniş bir mutluluktur. Aşağıda bunların bir kısmına değiniyoruz:

1- Dinin Korunması

Evlenmek, insanın davranışlarını kontrol altına alıp sapma ve sürçmelerden uzak durmasına; gözünü, elini ve dilini haramlardan korumasına sebep olur. Böylece dinini korumada büyük bir adım atmış olur. Hadislerimizde evlenmek dini koruma etkeni olarak tanıtılmıştır. Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: "Kim evlenirse, dininin yarısını korumuştur."^[5] Diğer bazı nakillerde bu sözün devamında, "O hâlde diğer yarısını korumaya baksın." buyurduğu da ifade edilir.

Yine Resulullah'tan (s.a.a) şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: "Kim gençliğinin başlarında evlenirse, Şeytan 'Eyvah! Dininin üçte ikisini benim şerrimden korudu.' diye feryat eder." Bu da şunu gösteriyor: Evlenmek, insanı dindarlık yoluna sevk etmekte ve dinî hayatını korumaktadır.

2- İffetin Korunması

Evlenmek, insanın iffetini korumasına ve çeşitli sapıklıklardan uzak durmasına yardımcı olur. Böylece insan, ruh ve beden sağlığını bozan etkenlerden uzak kalmış olur. İffetsizlik ve cinsel sapıklık neticesinde meydana gelen bir sürü hastalık vardır. Frengi, bel soğukluğu, akimlik vs. gibi... Bu hastalıklar da birçok psikolojik rahatsızlığı beraberinde getirir. İffetsizlik ve ondan kaynaklanan rezil olma korkusu, kişilik bozukluğu gibi birçok ruhsal hastalığa sebep olmaktadır.

Evlenmek gözün iffetli olmasına, diğer organların çeşitli çirkefliklerden temiz kalmasına ve kişinin sağlıklı ve şerefli bir hayata sahip olmasına neden olur. İnsan içgüdüsünü tatmin etmek için izzetinefsini, şeref ve haysiyetini çiğnemek, korku ve ıstırapla birlikte olan kirli bakışlar ve ihanetlerle ruhsal güvenini tehlikeye atmak zorunda kalmaz. Meşru yolla tatmin edildiği için içgüdünün baskısı azalır, iffetsizlik ve günah ortadan kalkar. Bu da, başlı başına bir mutluluk ve saadettir.

3- Neslin Çoğalması

Dünyanın bazı bölgelerinde çocuk bir tür ayak bağı ve mutsuzluk nedeni olarak görülmektedir. Bazı toplumlarda ise neslin çoğalmasına kötümser bir gözle bakılmakta ve bunun insanlığın geleceği için tehlike oluşturduğuna inanılmaktadır. Bu görüşte olanlar, neslin çoğalmasının nüfusun çoğalmasına ve neticede insanların yeterli gıda maddesi bulamayıp aç kalmasına sebep olacağını düşünüyorlar. Çünkü bunlar, yeni doğan nesli, yiyecek bekleyen açıkağızlar olarak görüp onlar için tüketimden başka bir rol biçmiyorlar. Oysa aynı bu yiyecek bekleyen açıkağızlar, kısa bir süre sonra üretim çarkında yer alıp sadece kendileri için değil, başkaları için de gıda ve diğer maddeleri üreteceklerdir.

İslâm, evlenme sayesinde neslin çoğalmasını istemekte ve bununla övünmektedir. İslâm, salih evlâtlar sahibi olmayı bir ailenin mutluluk faktörlerinden saymaktadır. Eş seçiminde, doğurgan kadınların tercih edilmesini tavsiye etmektedir. Kısırlığı, -kadın veya erkek için- ayrılma veya -erkek için- yeni bir eş edinme nedeni olarak kabul etmektedir.

4- Ferdin Mutluluğu

Evlenmek, bireysel mutluluğun da en büyük etkenlerindendir. Evlenmek kişinin korkularına, endişelerine, bunalımlarına, huzursuzluklarına son verdiği için genellikle derin ve deliksiz uykular, sakin ve huzurlu kalpler, evlenmiş ve sıcak aile ortamında yaşayan kişilerde bulunur. Evli insanın bir sıkıntısı, bir üzüntüsü olduğunda onu eşiyle paylaşarak, içini eşine dökerek, sırrını ona açıklayarak hafifler.

Hadislerimizde, "İslâm nimetinden sonra en büyük mutluluk, kişinin sevinç ve güven kaynağı olan lâyık bir eşe sahip olmaktır." deniyor.

Yine evlenmek, gözün ve gönlün pak ve temiz kalmasına sebep olur, kişiyi pisliklerden uzak tutar. Bu da, insan için büyük bir saadettir.

5- Toplumun Mutluluğu

Son olarak da toplumun bireylerinin evlenmesi, toplumun mutluluğuna sebep olur. Evlenme sayesinde cinsel sapıklıklar, gayrimeşru ilişkiler, sahipsiz çocuklar azalır; toplumda bir huzur, bir güven ortamı oluşur ve sonuçta toplumun maddî ve manevî yönde gelişip ilerlemesi için harcanan çabalar artar.

İnsanların geç evlendiği toplumların durumuna bir göz attığımızda evlenmenin değerini daha iyi anlayabiliyoruz. Bu toplumlarda cinsel sapıklıkların ve gayrimeşru ilişkilerin inanılmaz boyutlara vardığını, temiz ve şerif ailelerin tedirgin ve huzursuz olduğunu, iffetli kızlar ve bayanların cadde ve sokaklarda kendilerini güvende hissetmediklerini ve ortalıkta bu bozulmuş ortamın ürünü olan ve âdeta toplumdan intikam almak isteyen başıboş ve lâubali bir neslin dolaştığını görüyoruz.

Gençlerin evlenmesi durumunda, artık ailelerin evlâtlarıyla ilgili güvensizlikleri ortadan kalkar; evlâtlar yalnızlık ve çaresizlik duygusuna kapılmaz; sapıklar hayır ve saadet yolunu toplumun yüzüne kapatamazlar. Bu da bir mutluluktur.

Evlenmeye Zemin Hazırlama

Bu değerler ve mutluluklardan dolayıdır ki İslâm, evlenme için zemin hazırlamayı da bir nevi ibadet saymıştır. Hadislerimiz, gençleri evlendirmek için çaba sarf etmenin ibadet olduğunu ve Allah'ın bu yolda çaba sarf edenler rahmet gözüyle baktığını ifade etmektedir.^[6]

Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: "Evlenin ve bekârları evlendirin. Kocasız bir kadını kocaya vermek, bir Müslümanın yüce saadetindendir."^[7]

İmam Musa Kâzım'ın (a.s) da adamın birine şöyle yazdığı rivayet edilir: "Kıyamet günü Allah'ın bir rahmet gölgesi var ki o gölgeden ancak peygamber veya peygamber vasisi olan ya da bir mümini azat eden veya bir müminin borcunu ödeyen veyahut da bekâr bir mümini evlendiren kimse yararlanabilir."^[8]

Kısaca fıtrat ve yaratılış dini olan İslâm, evlenmeyi kutsal ve doğal bir amel olarak görmektedir. Evlenmekten ancak sapıklar, kirlenenler ve Allah'a karşı kötümser olanlar kaçınırlar ki bu da onların manevî açıdan sukut etmesine sebep olur.

ZEHRANET