İran İslam inkılabı 1979 yılında zafere kavuştuğu günden itibaren dünya Müslümanlarını vahdet ve dayanışmaya çağırdı. İslam inkılabının Zişan rehberi imam Humeyni daima Müslümanları düşmanlar karşısında uyanık ve bilinçli davranmaya çağırıp, İslam aleminin vahdet içinde yaşamalarını istiyordu. Nitekim vahdet haftası da İmam Humeyni tarafından önerilip, kabul gördü. Bu plan uyarınca şii ve Sünni alimlerin peygamber efendimizin kutlu doğum günüyle ilgili iki değişik kavile inanmalarından ötürü 12 ila 17 Rebiülevvel günleri arasındaki süre vahdet haftası olarak ilan edildi. Vahdet haftasında Müslüman halk kitleleri, İslam dünyasının düşünürler, yöneticiler ve bilginleri, İslami vahdet ve İslam ümmeti birliği konusunda fikir teatisi yapıyorlar.

İmam Humeyni’nin vefatından sonra, onun seçkin halefi İmam Hamanei de müslümanlararası vahdet ve kardeşliğini haykırmaktadır. İmam Hamanei daima İslam dünyasının tefrika ve dağınıklıktan uzak durması ve Müslüman milletlerin birlik içinde yaşmaları gerektiğini tebliğ etmektedir. Nitekim İslam inkılabı rehberi hicri şemsi cari yeni yılda ve Nevruz mesajında, bu yılı milli birlik ve İslami insicam ve vahdet yılı olarak ilan etti.

İmam Hamanei Müslümanları, düşmanların tefrika silahına karşı birlik içinde mücadele etmeye, bilinçli ve uyanık davranmaya çağırdı.İslam inkılabı rehberinin İran milletinden beklediği şey, sultacı güçlerin baskı ve şantajlarına karşı vahdet içinde mücadele etmeleri ve onların tefrikacı ve saptırıcı propaganda kampanyalarına aldanmamalarıdır. İmam Hamanei bu konuşa şunları belirtiyor:

Düşmanlar psikolojik savaşlar ve sinsi çalışmalarıyla İran milleti arasında etnik, kavmi ve mezhebi ihtilaflar yaratmaya, çeşitli halk kesimleri ve eğilimler arasında bozgunculuk yapmaya ve milli birliği yok etmeye çalışıyorlar. Batılı medya grupları ve propaganda odakları, İslam ülkeleri arasında tefrika yaratmaya çalışıyorlar. İslam inkılabı rehberi İmam Hamenei, bu tehlike konusunda Müslümanları uyarıp, şöyle buyuruyor: İslam ümmeti adlı görkemli , tam teçhizatlı ve düzenli bir orduyu çeşitli gruplara ayırma, onları birbirinden korkutup çatıştırma hedefi güdülüyor. Bu komplo gerçekleşirse, artık İslam ümmeti adlı ordu işlerliğini kaybeder. İslam dünyası kendi yapısını yeniden gözden geçirmeli ve vahdet meselesini ciddiyetle düşünmelidir.

Süper gülerin İslam dünyasına karşı tefrikacı propaganda kampanyalarını sürdürüp, Müslümanları zayıf düşürmenin nedeni, sömürgeci güçlerin rahatça İslam ülkelerinin zengin kaynaklarını yağmalama şartlarını sağlayıp, pekiştirmektir. İslam ülkeleri zenginliklerini doğru bir şekilde kullanabilirlerse, İslam dünyası dünyanın en büyük siyasi ve ekonomik gücüne dönüşecektir. İşte sömürgeci ve emperyalist devletler de böyle bir gerçekten korkmakta ve İslam ülkelerini sömürmeye çalışmaktadırlar. İslam inkılabı rehberi, sömürgeci devletlerin asıl hedefleri hakkında şunları kaydediyor: İslam dünyası sınırsız doğal kaynakları, görkemli kültürel mirası, yetkin ve etkin insan gücü, bir buçuk milyarlık nüfusu ile sultacı güçlerin iştahını kabartmıştır. Nitekim onlar İslam alemini işgal edip, sömürmeye çalışıyorlar. Fakat Müslüman milletlerin vahdeti, bu fitne ve komplolar karşısında büyük bir set oluşturacaktır. Bu yüzden İslam düşmanları, su seddi kırmaya çalışıyor

Sömürgeci ve emperyalist güçlerin İslam ümmeti arasında tefrika yaratma hedefi doğrultusunda kullanabilecekleri en etkin silah mezhebi ve fırkacı ihtilaflardır. Elbette İslam mezhepleri arasındaki görüş ayrılığı ve ihtilaflar, doğal bir süreç olup, kendiliğinden tefrika kaynağı olamaz. Fakat batılı güç odakları, aldatıcı propaganda kampanyalarıyla halkı aldatıp, bazı Müslümanların bilgisizliği veya çarpık görüşlerini suistimal edip, Şiilerle ehli sünnet arasında çekişme ve çatışma çıkarmaya, müslümanlararası vahdet verici etkin ve sayısız ortak inanç ve kuralları önemsiz göstermeye çalışıyorlar. İmam Hamanei müslümanlararası vahdet ve dayanışmanın önemi hakkında şunları kaydediyor:

İslam, Müslümanların kardeş olmasını ve kardeşçe davranmalarını istiyor. Sünniler veya Şiilerin ,yada başka bir mezhebe mensup olanların kendi dar çerçevelerinde kardeş olduklarını söylemiyor. İslam “Müminler kardeştir” diyor. Yani kim ki Kur’an-ı Kerim’e İslam dinine tek bir kıble Kâbe’ye inanıyorsa mümin sayılır ve müminler kardeştirler.Evet İslam’ın tebliğ ettiği şey budur.

İslam ümmetini birbirine kenetleyecek etkenlerden biri, bu ümmetin sevgili peygamberi Hz. Muhammed –sav- nin bütün İslam mezhepleri tarafından özel bir şekilde sevilmesidir. İslam inkılabı rehberi bu konuda şunları kaydediyor: İran İslam cumhuriyetinin İslam dünyasını vahdete çağırdığı kıstas ve eksen Nebiyyi Mükerrem’in Mukaddes varlığı ve yüce adı’dır.

İslam inkılabının zaferi ardından İran milletinin elde ettiği maddi ve manevi başarılara rağmen sömürgeci güçler yoğun propaganda kampanyası başlatıp İran Müslüman milletini İslam ümmetinden ayırıp, yalnız bırakmaya çalışıyorlar. Eğer bu sömürgeci güçlerin şom ve sinsi hedefleri gerçekleştirilirse, İslam dünyası büyük bir güç kaybına uğrayacaktır. İran milleti de dünya Müslümanlarının coşkulu ve ihlaslı desteğini de kaybedecektir. İslam inkılabı rehberi İmam Hamanei de, bu konuda şöyle buyuruyor:

İslam düşmanları fiili bir şekilde İslam dünyasında yoğun bir çalışma başlatıp, İran milletiyle diğer Müslüman toplumlar arasında uçurum yaratmaya çalışıyor, Şii ve Sünni mezhepleri adı altında Müslümanları iç savaşa sürüklemeye, Allah’a hamd olsun diğer milletler arasında gelişen ve artagelen İran milletinin etkin nüfuz ve yüksek itibarını sarsmaya özen gösteriyorlar.

Bilindiği gibi Irak milletinin çoğu Şii Caferi mezhebine mensuptur. Batılı medya grupları ve güç odakları, İran’daki İslam inkılabını Şii inkılap olarak lanse edip, İran milletini diğer Müslüman milletlerden ayırıp, soyutlamaya çalışıyorlar. İmam Hamanei bu çarpık ve karalayıcı kampanyayı şiddetle reddedip, şunları vurguluyor:

“İslam inkılabının İran’da zafere kavuşmasından sonra Amerika, İslam inkılabının şia inkılabı olduğu düşüncesini yaymaya çalıştı. Halbuki inkılabımız, İslam inkılabı ve Kur’an-î inkılaptır. İslami değerler, ve Tevhid bayrağını dalgalandırma, ilahî ahkâmı tanıtma, İslam’ın manevi değerlerini ihya etme konusunda onurlu bir başarı elde etmiştir.” Elbette günümüze kadar batının propaganda odakları, İran milletiyle diğer Müslüman milletler arasında tefrika çıkaramamıştır.

Müslümanlar, İran halkının yarattığı İslam inkılabının İslam dünyasının büyük bir dayanağı ve Filistin, Irak, Afganistan, Bosna Hersek ve Lübnan krizine karşı en etkin çözüm yolu sunan ve destekleyen bir güç olduğunun bilincindedirler. İslam düşmanları da İslam ümmetinin İslam inkılabına güvenip, ondan etkilenerek sultacı güçlerin hegemonyalarına karşı mücadele ettiğinin bilincindedirler.

İslam inkılabı rehberi açısından, İslam aleminin vahdet ve dayanışması fiili olarak sağlanabilecektir. Fakat bunun şartı Müslüman milletlerin bilinçli bir şekilde vahdet yaratıcı etken ve unsurları takviye etmeleridir. Nitekim İmam Hamanei bu konuda şunları kaydediyor: Eğer milli birlik ve İslami insicam ve vahdeti geliştirmek istersek, ortak ilke ve değerler üzerine hareket etmeli ve de ihtilaf konusu olan tali ve feri meselelerle uğraşmaktan sakınmalıyız.

İslami inkılabı rehberi ayrıca, İslam aleminin sultacı ve hegemonyacı güçlerin tehdit ve tefrikacı girişimlerine karşı mücadele etmek için bir çok imkan ve araç-gereçlere sahip olduğuna değinerek şunları vurguluyor:

“Acaba İslam ümmeti, sömürgeci güçlerin saldırı ve işgal politikaları karşısında kendi varlığını savunacak güçte değil midir? Bunun cevabı, Evet “Savunma gücüne sahiptir”den ibarettir. Çünkü İslam ümmeti kendi temel haklarını ve varlığını koruyup, savunacak birçok kabiliyet, araç ve gereçlere sahiptir. Çünkü İslam ümmeti, büyük bir nüfusa, zengin kaynaklara, seçkin ve olgun insan gücüne, manevi birikime, zorbalara karşı direniş gücüne sahiptir. İslam alemi en eski kültür ve medeniyet mirasına ve geniş imkanlara sahiptir. Bu yüzden İslam ümmeti bizzat ve pratikte kendini savunabilir. Peki niçin kendi haklarımızı savunamıyoruz? Çünkü farklı bahanelerle birbirimizden ayrılmışız, birlik ve dayanışma içinde bulunmuyoruz.

Batılı güç odaklarının tefrikacı girişim ve komploları bir taraftan İslam alemindeki cahil ve ard niyetli kimselerin sinsi emelleri, diğer taraftan müslümanlararası ihtilafları körüklemektedir. Fakat Müslümanların daha bir kenetlenmeleri, birlik içinde bulunmaları hayatî önem taşımaktadır. Hicri şemsi yeni yıl için halka bir mesaj yayınlayan İslam inkılabı rehberi İmam Hamanei yeni yılı, milli birlik ve İslami insicam olarak ilan etmiştir.

İmam Hamanei bu konuda şunları kaydediyor: Yeni yıl, milli birlik ve İslami insicam yılıdır. Yani, İran milletinin içinde barınan bütün halk kesimleri, kavim ve milliyetler, mezhepler, meslekî kesimler arasında milli birlik geliştirilmeli, buna ilaveten uluslararası alanda Müslümanlar arasında insicam ve vahdet, kardeşlik bağı geliştirilmeli, İslam ümmetinin farklı milletleri ve mezhepleri arasında kardeşlik bağı zirveye ulaştırılmalı ve vahdet-i kelime sağlanmalıdır.

 Tebyan

İmam Humeyni'nin Düşünce Yapısında Vahdet Kavramı

   Yasadışı çağda İslam ümmetini vahdete çağıran bir kimsenin tutum ve anlayışını tespit edip, tanımlamak, büyük önem taşımaktadır. Nitekim İmam Humeyni İslam beldelerinden birinde bu temel ilke uyarınca ilahi bir düzen kurup, bu yolun yolcularına güvenli bir çığır açtı. Beşeriyetin ilahi fıtratı, tevhide dayalıdır. Ard niyetlere, Nefsaniyete ve şeytani eğilimlere yakalanmamış insanda bütün hayat devrelerinde aklı olarak bu ilahi fıtrat üzerine durum değerlendirmesi yapıp, ilerlemiştir. Nitekim sağlam ve fıtri insan daima çekişme ve çatışmaları, tefrika ve dağınıklığı insan topluluklarını tehdit eden, kendi kendini gelişimden alıkoyan ve süflileştiren bir kaynak olarak nitelendirmiştir. İlahi enbiya Ademden Hatem'ul Enbiya sav'a kadar bütün peygamberler daima insanları tevhide çağırıp, onları şirk, ikilim ve üçleme nifak ve çekişmeden sakındırmışlardır.

   Tevhid anlayışı, İslam'la küfr'ün nihai sınırı sayılıyor. İslam'ın bütün felsefi, irfani, ahlaki, kelami, terbiyevi ekol ve yönelişlerinde varlık alemindeki vahdetçi anlayışı vurgulayıp, Tevhid ve vahdet anlayışını kendi düşünce yapılarının ayrılmaz parçası olarak nitelendirmiş bulunuyorlar. Alim ve bilginlerin de vurguladıkları gibi, beşeri toplumda hakiki vahdete yöneliş, Tevhid inancının cilveleri ve yansımalarından biridir. Buna karşılık, çoğulcu anlayış, maddecilik ve şirk'in bariz özelliğidir. Kur'an'ı Kerim'de Ümmeti-Vahideyi oluşturmak, Seyri İllallahın gerçek çığırında ilerleme anlamındadır. Gerçek şu ki; sizin bu ümmetiniz tek bir ümmettir. Ben de sizin Rabbinizim, öyleyse bana ibadet ediniz. (Enbiya-92)

   Tarih boyunca bütün biçimleri ve düzeyleriyle Hak ve Batıl daima Tevhid ile şirk anlayışı ve yönelişi biçiminde kendini göstermiştir. İmam Humeyni de buyuruyor ki; Tefrika şeytan'dan, birlik ve vahdet-i kelime Rahman'dandır.

   Uluslararası kuruluşlar, gerçi kuruluş ilkesi ve amaçlarını milletlerle devletleri birliğe çağırma, gerginliği ve çatışmayı azaltıp, engelleme olarak ilan ettikleri halde, bu felsefi anlayışlarını pratikte gerçekleştirememiş bulunuyorlar. Çünkü, bu uluslar arası kuruluşlar tefrika, savaş, kriz çıkaran süper güçlerin hizmetine geçip, onların maşasına dönüşmüş bulunuyorlar. Geçen on yıllarda çeşitli güç odakları, yüzlerce birlik, pakt, işbirliği anlaşması, devletler birliği, ideolojik ve siyasi bloklar oluşturdular. Bunların propagandasını yaparak dünya milletleri ve topluluklarda büyük beklentiler ve ümitler yarattılar. Fakat bu kurum ve kuruluşlarla paktlar hiçbir etkinlik göstermeden çöküp, gittiler ve de gerginliklerle krizleri de çözemediler. Uzun bir süreden beri, İslam toplumlarında, İslam ülkeleri ve Müslümanların vahdet ve birliğinden söz ediliyor. İslam beldelerinde bir çok siyasi grup, parti veya şahıs, İslami birlik sloganıyla iktidar olup, hüküm sürüyor. Yüzlerce kitap ve makale İslami vahdet üzerine yazılıyor. Konuşmacılar, hatip ve bilginlerle yazarlar birlik ve vahdetten söz ediyorlar. Fakat pratikte yapıcı, müspet ve belirgin bir vahdet süreci için adım atılmıyor. Bana göre, başarısızlık ve beceriksizliklerin kökenine edilmek gerekir. Çünkü bu ilkeleri tespit etmeden bütün birlik çağrıları boşa çıkacaktır.

    Bana göre, bu kuruluşların asıl malzemesi olan yükümlülüğü, vahdet anlayışıyla onun ayrılmaz fikri düzenlerin dünya görüşü, akidevi ilkeleri, değerleri ve ahlaki ilkeleri tespit edip, birbiriyle bütünleştirmeleridir. Tevhidi düşünceye sahip olup, tek bir Allah'a tapmak, ilahi iradeyi varlık alemindeki her şeyi kapsayıp, kavradığına inanmak, buna karşılık pratikte Allah'ın yarattığı halka ve başka insanların kaderine yabancı kalıp, ilgi duymamak mümkün müdür? Muvahhid olup, tefrika ashabı ordusunda yer almak mümkün mü? Nasıl oluyor da, asri saadette ve İslam'ın doğuş anlarında Tevhid çağrısı, zulüm, şirk ve putperestliğin karanlık hakimiyetinden bıkıp usanan kimseleri kendine cezp edip, onları bütün cahili değer ve asabiyetlerden, büyüklük ve üstünlük taslamaktan, kavmiyetçilikten, soy ve sopa iftihar etmek ve aşiretçilikten arınmalarına sebep oluyor. Bütün tefrika ve ihtilaf kaynakları, soya veya akrabalığa dayalı ilişkiler ve böbürlenmeler tek bir Allah inancı ve ubudiyet nuru karşısında renk kaybedip, oluşan tevhidi toplum Hayır Ümmeti olarak nitelendiriliyor, siyah derili yalın ayak köle ile Kureyş'in etkin ve seçkin rical ve ileri geleni eş değer ve konumda bir araya geliyor ve hatta köle, sahipten daha üstün ve değerli bir insan olarak addediliyor; oluşan böyle bir görkemli medeniyet karşısında bile İran ve Roma'nın tekelci ve güçlü imparatorları bile direniş gücünü kaybediyor, kısa bir süre sonra çeşitli coğrafik bölgelerde yaşayan çeşitli kavim ve milletler kendi coğrafik sınırlara, kavmi ve milli değer ölçüleri ve taassuplara aldırmayıp, hakikat güneşine doğru koşuşuyor da, niçin günümüzde Kur'an'ı Kerim ve sünneti Resul'de önemli özenle vurgulanan ümmet kavramı göz ardı edilip, önemsiz kılınıyor, yeniden eski antik geçmişlere, coğrafik sınırlara ve benzer meselelere özenti duyulup, Müslümanların ümmetçi menfaatleri milli menfaatler biçiminde ve birbirinden ayrı bir şekilde değerlendiriliyor. Aynı dine mensup kardeşlerin kaderi birbirinden ayrı bir şekilde tespit edilip tanımlanıyor?

    Giriş bölümünde İmam Humeyni'den naklen belirtildiği gibi, tefrika şeytanın eseri ve vahdet Rahman'ın kelimesi'dir. Tarihin ispatladığı gibi, pratikte Tevhid inancına bağlılıklarını ispatlamış olan kimselerin hakiki vahdet çağrısına tevhidi fıtrata sahip kimseler olumlu cevap veriyorlar. Çünkü belirttiğim gibi, Vahdeti koruma, iktidarı pekiştirme amaçlı siyasi bir hareket değildir. Vahdeti korumak ve tefrikadan sakınmak âyni bir vecibedir. Bu anlayış kainatın yaratıcısının vahdaniyetine inançtan kaynaklanıyor. Tefrika ashabı, şeytan ashabıdırlar. Vahdet tebliğcileri ve failleri Rahmanlıların çığırındadırlar. Hangi toplum böyle bir inançla donatılırsa, hakiki vahdet biçimlenir. Ümmetin bütün kesimlerinin kaderi tefrika ve nifak karşısında ilgisiz kalmak, ümmeti vahidenim güçlü hareketi karşısında renk kaybeder. İşte bu gerçeği, İslam inkılabı fiili olarak ispatladı. Tarihin unutmayacağı şey şudur ki, Allah inancı ve aşkıyla hareket eden biri görünüşte maddi silahlardan yoksun olarak vahdet çağrısını yükseltti. Mümin insanlar da bu çağrıya cevap verip, kıyam ettiler. Buna karşılık gelişmiş ülkeler, bu tevhidi halk kıyamını bastırmaya çalıştılar. Nitekim bu tevhidi kıyamın düşmanlarına dünyanın en güçlü silah üreticisi sahipleri resmen ve açık bir destek verip, birleşik cephe kurmaya çalıştılar. Fakat milletin söz birliği ve vahdeti, maddi çıkarlar ashabının güçlü birliğini yenip, zafere ulaştı.

   İslam inkılabı düşmanla karşılaşıp, saltanat düzeni ve devlet erkanını vurup, çökerttikten sonra filizlenen İslami halk düzenine karşı isyan eden ve süper güçlerce desteklenen çok sayıda grup ortaya çıktı. Nitekim bu sayısız isyancı grupları tespit edebilmek için bir kitap yazmak gerekir. İmam Humeyni Kur'an'ı Kerim ve Arif-i Ekmel Hz. Muhammed Mustafa sav ve Ehl-i Beyt'inin öğretilerinden esinlenerek yaratılan hilkat alemiyle fiili alemin hakiki vahdetini kendi kendine çözümleyip, özümseyerek kendi felsefi anlayış ve ekolünde sadece vahdet-i vücud'dan değil, ehil olan özel toplantılarda varlıkların hakiki vahdetinden bile söz ediyordu. İmam Humeyni halk için yazdığı Kırk Hadis Şerhi kitabında, Vahdeti kelime'nin mahiyeti, ahlaki manası ve tarihi niteliği hakkında diyor ki; indirilen büyük şeriat ve enbiya sav'ın hedeflerinden biri, bağımsız ve kendi temelinde hareket eden bir hedef olan şey, Medine'yi fazıla -ideal toplum-nın oluşumunda büyük hedefe varışta en etkin bir katılımın gerçekleştirilmesinde en belirgin rol ifa eden faktör; Tevhid-i kelime ve Tevhid-i akide dir. Bu bağımsız, kendi ekseninde hareket eden, hem hedef ve hem maksat olan faktör, toplumsal işleri yönetmede, insanlığı fesada sürükleyen ve ideal toplumu bozan zalimlerin zulmünü engellemede etkin ve belirleyici rol oynar.

   İmam Humeyni ferdi ve toplumsal bir müslih olarak bu hedef ve maksat birliği olan vahdeti , rahmet cinsinden ve bir başlangıç mahsulü olarak nitelendiriyor ve bunlar olmaksızın vahdetin oluşamayacağını kaydediyor. İmam Humeyni'nin buyurduğu gibi; rahmetle özleşen bu olgunun devam etmesine çalışmalıyız. Yapılan çalışmadan maksat; ilkin ilahi olmamız, Allah yolunda hizmet etmemiz, Allah'ın emrine itaati özümsememiz, kendimizi ondan ve ona doğru bir varlık olarak bilebilmemiz gerekir. Bu mananın ikinci anlamı vahdet ve insicam üzerine gerçekleştirilir. Çünkü tefrika şeytandandır, Vahdet-i kelime ve ittihat ise Rahman'dan kaynaklı bir olaydır.

    İmam Humeyni İslam toplumlarındaki vahdetin kalıcı ve kutsal sayılabilmesi için mutlaka pürüzsüz ve şeffaf eksenler üzerine bina edilmiş vahdetin oluşması gerektiğini kaydediyordu. İmam Humeyni bu konuda şunları vurguluyor: Kur'an-ı Kerim'in öğretileri sayesinde İslami vahdet ekseninde birleşmeliyiz. Önemli olan şey, herkesin belli bir iş ve olay üzerinde birleşmesi ve farklı eğilim göstermemesinden ibaret değildir. Allah'ın emri, Allah'ın ipine sımsıkı sarılmak ve tefrika içinde olmamaktır. Enbiya ve peygamberler, haçlı belli iş ve olgular ekseninde birleştirmek için değil, herkesi hak yolunda birleştirmek için indirildiler. İmam Humeyni, vahdeti ilahi bir yükümlülük, şerii bir farz ve halk kesimlerinin temel bir ihtiyacı olarak nitelendiriyor, alimler, bilginler, aydınlar ve İslam beldeleri yöneticileri ve hükümdarlarının katmerli bir yükümlülük ve sorumluluk taşıdıklarına inanıyordu.

   Nitekim İmam Humeyni genel mesajlarında daima bu önemli ve özel noktayı vurgulardı. İmam Humeyni'nin inancına göre, vahdeti gerçekleştirmek ve pekiştirmek için, gereken bedel ödenmelidir. Nitekim bizzat kendisi bu yolda öncülük yapardı. Elbette bu sınırlı süre zarfında İmam Humeyni'nin vahdeti - vücudun boyut ve merhaleleri hakkındaki tanım ve yol gösterilerini anlatmak mümkün değildi. İmam Humeyni, vahdet babında vahdetin oluşum ve korunması önemi ve zaruretini vurguladığı gibi onun sağlanması malzeme ve şartlarının önemini de gözler önüne sererdi. İmam Humeyni'nin inancına göre, vahdet, kendine özgü şartları ve toplumsal stratejisi gerçekleştirilemezse kendiliğinden sağlanamaz, gerçekleştirilirse bile kalıcı olamaz. Evet İslam inkılabı ve onun getirileri, hüccetin tamamlanmasına sebep olmuştur. İmam Humeyni'yle İslam'ın cihanşümul ve evrensel hareketinin zaferi, tamamen nice az bir topluluk, daha çok olan bir topluluğa Allah'ın izniyle galip gelmiştir; Allah sabredenlerle beraberdir. Bakara-249 ayeti şerifi çağrıştırıyor ve de ona mutabık sayılıyor. İmam Humeyni'nin, defalarca zor şartlarda görünüşte ümitsizlik dolu anlarda bizlere öğretip, vurguladığı gerçek şu ki; Hakla batılın karşılaştığı alanda, zahiri ve maddi güçler, istatistik bilgiler ve sayısal gelişimler belirleyici rol oynamamaktadır. Bu alanda en belirleyici faktör; uyanış, ihlas, duru hedef ve saik, yükümlülüğü fiili olarak üstlenip, gerçekleştirme azmidir.

    Günümüz İslam toplumlarının doğru bir şekilde tespit ettikleri gibi, dertlerin dermanı ve tek bir kurtuluş yolu, geri kalmışlık, baskı ve çıkmazlardan kurtuluş yolu, öz İslami hüviyete geri dönüş, gerçek anlamda Ümmet-i Vahideyi yeniden canlandırma ve geliştirmedir. Bu yüzden korku ve ümitsizliğe kapılmaya hiçbir gerekçe uydurulamaz. Gelin dostlar, bu mukaddes cihadın öncüleri olalım. Rahmet ve Vahdet peygamberine inanan, zengin kaynaklara, kalabalık ve yetkin insan gücüne özel konum ve varlığa sahip olan biz Müslüman insanların tefrika ve ihtilaf ateşi içinde kavrulması, Allah dini ve insanlık düşmanlarının içinizdeki bu tefrikayı alaya alıp, gülmeleri, gerçek medeniyet ve kültür öncüleri ve akıncıları olan ümmete üstünlük taslamaları ve de onların varlığını denetim altına alıp, yağmaları büyük bir haksızlık ve alçaklıktır.

    Allah'ın kitabı Kur'an'ı Kerim'in bir sözü eksiksiz ve hiç değişmeden İslami fırkaların arasında yaşıyor. Peygamber efendimizin sünneti ve öğretileri de bizim hidayet şartımız ve eylemlerimizin işaretleri olarak biliniyor. Kıblemiz bir, şiarımız bir, namaz ve menasıkimiz birdir. İslam'ın yüzlerce ilke ve kuralı da bütün İslam mezheplerinin ortak ve temel inancını oluşturuyor. Bütün bu nitelikle ve özgün ilke ve öğretiler, örnek ve birleşik ümmetin oluşumunda ebedi ve sağlam bir yapının malzemeleri ve de özü sayılıyor.

   Burada sorun ve noksanlık, halktan kaynaklanmıyor. Çünkü İslam ülkelerindeki alimler, bilginler, aydınlar ve yöneticiler bu hassas şartlarda kendi yükümlülüklerini yerine getirip, halkın birlik duygu ve isteklerini gerçekleştirmelidirler. Amerika ve İsrail, İslami yok etme ve İslam beldelerine sulta kurup, Müslüman milletleri köleleştirmeden daha azına razı olamazlar. Gelin dostlar, Kudüs'ün gasıbı güçlerle onların destekçisi odakların çıkarlarını sağlama ve koruma amacıyla yapılan bu örümcek ağı ve gevşek paktlara karşı İslami kardeşlik üzerine bina edilecek sağlam ve sarsılmaz bir pakt ve ittifak kuralım, ümmeti vahidenim parlak mirasını yeniden canlandıralım.

   Ben İmam Humeyni hazretlerine uyarak ve kendi payıma düşecek bir şekilde ilan ediyorum ki, İran milleti ve İslam cumhuriyeti yetkilileri, Allah dininin düşmanlarının rant ve çıkarlarını İslam ümmetinin menfaatlerine tercih etmeyen Müslüman milletler ve devletlerle kardeşlik ve birlik ittifakı kurmaya bu yola öncü olarak adım atmaya ve her türlü bedelini de ödemeye hazırdır. Sözün sonunda, kendi kendimize, sizlere bütün hür ve şerefli insanlarla Müslümanlara bir uyarım olacaktır. O da şu ki, İslam dünyası çok hassas şartlarla karşılaşmaktadır. Bu yüzden şu ilahi kurtuluşçu ilke ve şiarı hepinize hatırlatma zaruretini hissediyorum:

   Allah'ın ipine hepiniz sımsıkı sarılın. Dağılıp ayrılmayıp, ve Allah'ın sizin üzerinizdeki nimetini hatırlayın. Hani siz düşmanlar idiniz. O, kalplerinizin arasını uzlaştırıp, sındırdı ve siz onun nimetiyle kardeş olarak sabahladınız. Yine siz, tam bir ateş çukurunun kıyısındayken, oradan sizi kurtardı. Umulur ki hidayete erersiniz diye, Allah, size ayetlerini işte böyle açıklar. ( Âl-i İmran-103)

   Yazar: Seyyid Ahmet Humeyni