Hz. Zeyneb değerli yaşamını islamın gerçek emel ve değerlerini korumaya adadı. Allah’ın selamı, sözleriyle çağının adaletsizlik temellerini sarsan bu kadının üzerine olsun.

Hz. Zeyneb’in şahsiyetini çeşitli boyutlardan ele alabiliriz. Kuşkusuz islam peygamberi, Hz. Ali ve Hz. Fatıma gibi büyük insanların elinde yetişen her insan en güzel ve değerli özelliklerden yararlanır. Bilindiği üzere Hz. Zeyneb’in yaşamının en önemli bölümü Kerbela kıyamı ile bütünleşti. Hz. Zeyneb zulüm, fesad ve Emevilerin tüm adaletsizliklerine karşı başlatılan kıyamın tüm aşamalarında kardeşi İmam Hüseyin’in (as) yanında yer aldı. Hz. Zeyneb kardeşi İmam Hüseyin’e özel bir ilgi ve sevgi besliyordu, öyle ki imamı gördüğü zaman huzur buluyordu. Ancak Hz. Zeyneb’in Allah’a duyduğu aşk ve sevgisi çok daha derindi ve bu aşk kendisini ilahî talimatı yerine getirmeye yönlendiriyordu. Bu yüzden Hz. Zeyneb refah içinde yaşamaktan vazgeçti ve tüm zorluklara karşın evlatlarıyla birlikte zulüm ve cehaletle savaşmayı yeğledi. Nitekim Kerbela olayında da Allah’ın rızasına teslim olmayı en iyi şekilde sergiledi.

Hz. Zeyneb (a.s.) aile bireylerini kaybetmek gibi en acı verici durumlarda Allah’ın merhametine sığındı ve böylece dertlerini hafifletmeye çalıştı. Hz. Zeyneb dua ve ibadet ile ayrı bir güç kazanırdı, öyle ki dünyanın tüm karanlıkları, içini aydınlatan ilahî nur karşısında bir hiç olurdu. Kardeşi Zeyneb’in ihlâs ve kulluk derecesinin bilincinde olan İmam Hüseyin de son konuşmasında kardeşine şöyle buyurdu: Kardeşim, gece ibadetlerinde beni unutma ve benim için dua et.

Hz. Zeyneb (a.s.) sabır simgesiydi, nitekim Kerbela’da kardeşi ve yakınları şehit olurken bu acılara sabır gücü ile katlandı. Tabii Hz. Zeyneb sabretmekle acılarını hafifletmekten ziyade daha ileriki yüce emellerini gerçekleştirmek istiyordu. Hz. Zeyneb’in sabrı güdümlüydü, öyle ki dişine kadar silahlarla donanmış düşmanın haybetini bir anda yıkıverdi. Hz. Zeyneb öylesine açık ve kesin konuşuyordu ki sözlerinin tesiri halkı derinden etkiliyordu. Hz. Zeyneb evinde, camide, nerede fırsat bulursa halk için konuşuyor ve İmam Hüseyin hareketi ve kıyamının unutulmamasına çalışıyordu. Esir düştükten sonra Hz. Zeyneb diğer esirlerle birlikte Emevi hükümdarı Yezid’in sarayına götürüldü. Orada bile Hz. Zeyneb cesaret ve güçlü iradesini sergileyerek herkesi hayrete düşürdü. Bu büyük kadın Yezid sarayındı şöyle konuştu:

“Ey Yezid, gerçi kader beni buraya kadar getirdi ve esir düşürdü, nacak bilesin ki ben senin gücünü hor görüyorum. Allah’a yemin ederim ki O’ndan başka hiç kimseden korkman ve ancak O’na şikâyet götürürüm. Ey Yezid, bize karşı düşmanlığında istediğin hileye başvurabilirsin, istediğin planı biz Ehl-i beyt fertlerine karşı uygulayabilirsin. Ancak Allah’a andolsun bizim adımızı, anımızı tarihten silemezsin ve vahiy ışığını söndüremezsin. Sen asla bizim şanımızı ve onurumuzu bozamazsın ve anlına yazılan bu aybı da ömür boyu taşıyacaksın. Allah’ın laneti siz zalimlerin üzerine olsun.”

Hz. Zeyneb’in yaşamı, Kerbela faciasından sonra pek uzun sürmedi, ancak bu kısa sürede bile halkı cehaletten kurtarıp onları gaflet uykusundan uyandırmaya ve aydınlatmaya çalıştı. Hz. Zeyneb ayrıca Ehl-i Beytin toplum için eksen konumunu ifade etti. Hz. Zeyneb insanlara resulullah efendimizin getirdiği dine karşı sorumluluklarını hatırlattı. İmam Hüseyin’in (as) şehadetinden sonra Hz. Zeyneb akıllı davranışı ile toplumun İmam Hüseyin kıyamını unutmamasını sağladı. Hz. Zeyneb (a.s.) İmam Hüseyin’in (as) şahadetinden yaklaşık bir küsür yıl sonra böyle bir günde hak rahmetine kavuştu.

İslam âleminin bu büyük kadınının vefat yıldönümü münasebetiyle tüm İslam âlemine başsağlığı dileyerek, sözü Hz. Zeyneb (a.s.) ile ilgili İslam âleminin ünlü tarihçisi İbni Cahız’dan bir açıklama ile noktalayalım.

İbni Cahız şöyle diyor: Zeyneb (a.s.) sevgi ve şefkat bakımından annesi, ilim ve takva bakımından da babasına benziyordu. Zeyneb (a.s.) önemli bilimsel oturumlar düzenliyor ve ilim ve fıkıh öğrenmek isteyen kadınlar Zeyneb’in (a.s.) derslerine katılıyordu.