rastladýðý kiþilere,avucunda tuttuðu þeyi gösteriyordu. -Bak abla ne verdi Hadiseyi baþýndan itibaren görmüþ, fakat ne olduðunu anlayamamýþtým.Okuldan çýkan liseli kýzlardan birisi yanýna yaklaþmýþ ve yanaðýna bir öpücük kondurup,küçük avuçlarýna birþeyler býrakmýþtý.Beþ-altý yaþlarýnda olduðu anlaþýlan yavrucak,kýzýn arkasýndan þaþkýn þaþkýn baktýktan sonrabüyük bir sevinçle yerinden fýrlamýþve belkide þimdiye kadar kendisine verilen o tek hediyeyi,baþkalarýna göstermek istemiþti. Sýra bana gelmiþ olmalý ki,gülen gözlerle yüzüme bakýp ayný cümleyi tekrarladý -Bak,abla ne verdi O deðerli hazinesine duyduðum merakla küçücük ellrini aralayýp baktým.Soðuktan morarmýþ avuçlarýnda,erimeye baþlayan bir kartopu tutuyordu.Hem de dizlerine kadar kara gömülmüþ bir vaziyette. Çocuk hýzla kaybolmakta olan hazinesini birkaç kiþiye daha göstermek arzusuyla koþarak yanýmdan uzaklaþtý. Sokaðýn ilerisindeki bakkala onun kim olduðunu sorduðumda -Anne ve babasýný bir kazada kaybetti dedi.Ona ''Mahallenin Yetimi''derler .